Pages

Sunday, March 11, 2012

SHERWIN MARK A. GOHETIA - TALAMBUHAY


MAKULIT NA BATA




Ang buhay ay isa sa mga biyaya ng panginoon sa bawat isa sa atin. Dahil sa biyayang ito Malaya tayong makakagalaw, makakapagisip at Malaya sa anumang desisiyon sa ating buhay. Kaya naman maaari itong masayang o nabibigyan ng kahalagahan sa lipunan. Nasasayang kasi hindi nila natuklasan kung anu ang plano ng panginoon sa kanila. Bago pa man maisilang ang isang tao may nakalaan na magandang buhay ito na ginawa ng panginoon. Bagamat kailangan natin itong hanapin o tuklasin kung anu talaga ang plano ng panginoon sa atin. May isang buhay akong ikukwento sa inyo,marahil ang buhay niya ay nabago dahil na rin sa presensya ng panginoon sa kanya at sa kanyang pamilya. Ang buhay na ikukwento ko sa inyo ay ang aking buhay.
Ito ang storya ng aking buhay. Noong ika dalawangput lima ng hunyo isang libo siyam na raan siyamput isa, sa bahay ni Inday Guisok na isang midwife sa Dumanlas, Buhangin Davao City isinilang ako. Pinangalanan ako na Sherwin Mark, nakatira ako sa BLK. 7 LOT 18 Spring Valley, Buhangin, Davao City at dito na ako lumaki at hanggang ngayon dito pa rin ako nakatira. Ang magulang ko ay sina Winie Gohetia na aking ama at si Dominga Gohetia na aking ina. Tatlo kaming makakapatid at ako ang pangalawa, ang pangalan ng aking panganay na kapatid ay si Shiela Mae Gohetia at an gaming bunso naman ay si Sheryn Mae Gohetia. Sabi ng mama ko na nung baby pa lang raw ako ay hindi daw siya masyadong napapagod sa akin kasi sa aming magkakapatid ay ako lang yung hindi iyakin, tulog lang daw ako ng tulog. Noong marunong na raw ako maglakad, sabi ng mama ko na ako daw yung pinakamakulit na bata sa aming magkakapatid. Kahit saan ako napupunta kasi nga naman makulet. Kaya naman nung ako ay nasa limang taon na may nangyari masam kasi sa bakuran namin mayroon doong isang septic tank na may butas na pagmamay-ari n gaming kapitbahay. Sabi pa daw ng papa ko sa aming kapitbahay na ipakumpuni na daw yung butas ng sptik nila kasi nga daw baka may maaksidente doon. Yung kapitbahay naman naming ay puro oo ng oo na lang walang ginagawa kaya nga naman nung araw na naglalaro daw ako sa amin at hindi namalayan ng aking mga magulang na naglalaro nap ala ako dun sa bakuran naming at sa kakulitan ko ay nahulog ako doon sa butas ng septic tank. Nung nagpunta yung tito ko sa aming bakuran para mag-ihi ay may nakita siyang paa ng isang bata na nasa butas, nilapitan niya ito at iniangat yung paa, doon pa niya nalaman na ako pala yung bata na iyon. Buti na lang nandoon yung tito ko kasi kung wala, ewan ko na lang. dahil sa pangyayaring iyon ay muntikan ng makapatay yung papa ko sag alit niya sa kapitbahay namin. Isa iyon sa mga hindi ko malilimutan na sinabi ng mama ko sa akin. Mula nung manyari iyo ay hindi na daw ako masyadong makulit. Nag-aral ako ng elementary sa Kapitan Tomas Monteverde Sr. Central Elementary School at nagtapos ako doon noong Abril, Dalawangput libo at Tatlo. Sa sekondarya naman ay sa Davao City National High School. Dito ako natuto ng mga masasamang Gawain tulad ng cutting classes’ para lamang maglaro ng counters strike at DOTA sa mga internet café. Nung nasa ika apat na baitang na ako sa sekondarya at patapos na sa highskul ay naguguluhan ako at natakot kasi kolehiyo na ang susunod. Kasi sabi ng iba na mahirap na daw ang kolehiyo at sabi naman ng mga kaklase ko na sa USEP raw kami mag-aral. Pero nahuli ako ako sa pagtake ng exam kasi hindi ako agad nabigyan ng pera ng aking mama kaya hindi na lang ako nagtuloy sa USEP. Kaya nagpagpasyahan ko na sa Samson Technical Institute na ako mag-aral ng kolehiyo sa kursong Electronics Technology. Ito yung kinuha ko na kurso kasi may konti na akong alam sa electronics kasi ito rin yung elektib subject nung ako’y nasa highskul pa. Natapos ko itong kursong ito noong Abril, dalawangput libo at siyam. Pagkatapos ko ng kolehiyo ay nakapagtrabaho ako bilang isang helper sa Asia Brewery na pinagtatrabahuhan rin ng papa ko. Lumipas ng ilang buwan, dun ko napagtanto na ang hirap pala ng trabaho ng aking papa para lang may maibigay na pera sa mama ko para pambili ng pagkain naming. Napagisip-isip ko rin na bumalik sa pag-aaral at nagkataon rin na sinabihan ako ng aking pinsan na nag-aaral sa USEP at ipapapasok niya daw ako sa scholarship na kung saan skolar rin siya doon. Kaya naman lumakas ang loob ko na mag-aral talaga ulit. At yun nga ang nangyari, nakapasok ako sa scholarship na CIBAC at pumasa din sa entrance exam sa USEP at doon ay naging isa na ako sa Usepians….jejeje. Ang kursong kinuha ko sa USEP ay BTTE major in Electronics kasi gusto ko ipagpatuloy ang aking natapos sa STII na Electronics Technology, pero ditto it’s all about teaching na sa Electronics.
At iyon nga ang aking buhay. Salamat sa pagbabasa nito. Sana naaliw ka sa buhay ko o nakarelate ba…jejeje. Salamat. Godbless.        
            

No comments:

Post a Comment